Sektor energochłonny bez zwolnienia z CIT
Otrzymana pomoc publiczna ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji nie stanowi przychodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy CIT. Taki wniosek płynie z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 lipca 2024 r. (0111-KDIB1-3.4010.359.2024.1.MBD).
Udzielona w ramach programu „Pomoc dla przemysłu energochłonnego związana z cenami gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2023 r.” pomoc miała za zadanie zrekompensować koszty związane ze wzrostem cen zakupu energii elektrycznej lub gazu. Beneficjentami przedmiotowego wsparcia miały być przedsiębiorstwa energochłonne, których prowadzonej działalności gospodarczej zagrażała dynamiczna podwyżka kosztów energii elektrycznej oraz gazu ziemnego.
Wskazana powyżej pomoc finansowa udzielana była na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej i gazu ziemnego w latach 2022-2024.
Spółka, która zwróciła się z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego, zawarła ze Skarbem Państwa – Ministrem Rozwoju i Technologii umowę o udzielenie pomocy publicznej w związku ze wzrostem cen energii elektrycznej i gazu ziemnego. Przedmiotowa umowa zakładała bezzwrotną pomoc w formie dofinansowania, określając przy tym wysokość wsparcia, warunki, termin i sposób rozliczenia, jak również mechanizm kontroli.
W jej ocenie otrzymane dofinansowanie korzysta ze zwolnienia z podatku jako dotacja otrzymana z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy CIT. Uzasadniając swoje stanowisko zwróciła uwagę, że skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia zależy wyłącznie od źródła dotacji, natomiast bez znaczenia pozostaje cel, na który została ona przyznana. Spółka podniosła także, że brak stosownej definicji „dotacji” w Ustawie CIT, nie daje podstaw do ustalania znaczenia tego pojęcia w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (w odróżnieniu od przepisu art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT, który wyraźnie do tego aktu prawnego odsyła). Za uzasadnione w takim przypadku trzeba przyjąć raczej definicję słownikową, która przez dotację rozumie „bezzwrotną pomoc finansową udzieloną przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze środków publicznych”.
Organ interpretacyjny nie podzielił powyższych racji. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zwrócił bowiem uwagę, że otrzymana pomoc stanowi w istocie rekompensatę dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Tym samym, zamiarem ustawodawcy było uznanie wypłacanych na rzecz przedsiębiorstw energochłonnych środków finansowych za pomoc mającą na celu „zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś” bądź „zlikwidowanie poniesionych przez kogoś strat lub doznanych krzywd”.
Dodatkowo, beneficjentem dotacji jest w tym przypadku Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, który realizuje zadanie publiczne w postaci wypłaty rekompensat dla podatnika, natomiast dysponentem jest Minister Rozwoju i Technologii. Powyższe racje prowadzą zatem do wniosku, że choć otrzymywane przez sektor energochłonny wsparcie finansowe jest świadczeniem publicznoprawnym z budżetu państwa, to nie ma charakteru dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy CIT.
Stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie jest zaskakujące o tyle, że podobne zajął już przykładowo w interpretacji z dnia 28 czerwca 2024 r. (0111-KDIB1-2.4010.241.2024.1.AW). Co więcej, koresponduje ono z niedawnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Przypomnijmy, iż w dniu 9 lipca br. NSA wydał wyrok (sygn. II FSK 397/24), w świetle którego za uzasadnione należy uznać odczytywanie pojęcia „dotacja” przez pryzmat przepisów ustawy o finansach publicznych i zamieszczonej tam definicji. W konsekwencji pomoc publiczną ze środków Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji należy wyłączyć z możliwości zwolnienia jej z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy CIT.
Autor: Paweł Babicz, Senior Associate, ADN Doradztwo Podatkowe
