Danina solidarnościowa a odliczenie straty
WSA: Nie da się w podstawie obliczenia daniny solidarnościowej rozliczyć straty z lat ubiegłych
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. I SA/Gl 237/22) uznał, że podatnicy nie mogą w podstawie obliczenia tzw. daniny solidarnościowej rozliczyć strat z lat ubiegłych. To kolejny korzystny dla fiskusa wyrok sądów administracyjnych.
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z października 2021 r. podatnik wskazał, że jest wspólnikiem o statusie komandytariusza w polskiej spółce komandytowej. Podkreślił, że do zmiany przepisów podatkowych, tj. do 30 kwietnia 2021 r., spółka jako transparentna podatkowo w Polsce stanowiła jego polski zakład w rozumieniu art. 5a pkt 22 ustawy o PIT oraz art. 5 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W konsekwencji przychody oraz koszty z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce były w całości wykazywane dla opodatkowania polskiemu fiskusowi. Podatnik poinformował, że wybrał podatek liniowy (tj. 19%), a w niektórych latach wykazał w zeznaniach rocznych PIT-36L stratę podatkową. Zaznaczył, że te powstały i zostały wykazane, gdy nie obowiązywały jeszcze przepisy o daninie solidarnościowej.
Podatnik powziął wątpliwość, czy przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej za dany rok podatkowy może odliczyć stratę podatkową wykazaną w latach ubiegłych. Sam był przekonany, że taka możliwość istnieje. Na potwierdzenie powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 29 grudnia 2020 r., (I SA/Go 398/20).
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej miał jednak inne zdanie. W jego ocenie przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej od sumy dochodów podlegających opodatkowaniu odliczeniu podlegają wyłącznie składki na ubezpieczenie społeczne z art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a ustawy o PIT oraz kwoty wymienione w art. 30f ust. 5 ustawy. Przy obliczaniu podstawy jej obliczenia nie uwzględnia się zatem straty z lat ubiegłych.
Fiskus zwrócił uwagę na fakt, że przepisy o zasadach ustalania podstawy obliczenia daniny solidarnościowej mają charakter szczególny i stanowią autonomiczne regulacje. Natomiast w zakresie korzystnego wyroku gorzowskiego WSA, dyrektor KIS wyjaśnił, że orzeczenie to dotyczy konkretnej, indywidualnej sprawy. Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, gdyż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
W skardze do WSA podatnik nadal przekonywał, że przy rozliczaniu się z fiskusem z daniny solidarnościowej powinien mieć prawo do uwzględnienia strat z lat ubiegłych. A do listy argumentów dorzucił kolejne korzystne dla podatników wyroki trzech innych WSA.
Gliwicki WSA oddalił jego skargę. Zgodził się z tym, że sporami o możliwość rozliczenia straty podatkowej przy daninie solidarnościowej zajmowały się już WSA. A jego bardziej przekonały cztery negatywne orzeczenia, odmawiające takiego prawa. W spornej sprawie sąd zgodził się z poglądem, że ustawodawca przewidział szczególne zasady ustalania dochodu przy daninie solidarnościowej. Nie można przyjąć, że ustawodawca odwołał się do całego art. 30c ustawy o PIT i w konsekwencji pozwolił na rozliczenie straty. W ocenie sądu użycie w art. 30h pkt 2 ustawy o PIT sformułowania „sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w określonych w art. 27 ust. 1, 9, i 9 a, art. 30 b, art. 30 c oraz art. 30 f” nie daje podstawy do zastosowania przy określaniu dochodu stanowiącego podstawę wyliczenia daniny solidarnościowej wszystkich zasad opodatkowania zawartych w art. 30c.
Powyższy wyrok stanowi kolejne, profiskalne orzeczenie polskich sądów administracyjnych, przy czym linia orzecznicza nie jest jednolita. Same przepisy, jak widać na powyższym przykładzie, nie są jednoznaczne i zawierają dużo wątpliwości interpretacyjnych.
Aktualnie należy czekać na orzeczenie NSA, w którym sąd odwoławczy ustosunkuje się do podobnej sprawy. Jednocześnie wskazać należy, że w perspektywie podatników, najlepiej by było, aby przedmiotową sprawą zajęło się NSA w powiększonym składzie i wydało stosowną uchwałę. Dopiero takie zachowanie się NSA miałoby realny wydźwięk na interpretację przepisów przez organy podatkowe.
Autorzy:
Michał Miklaszewski – Senior Associate, Aplikant radcowski
Jakub Kowalski – Praktykant, ADN Doradztwo Podatkowe
