Stosowanie MPP w KSeF na każdej fakturze, nawet bez obowiązku – Dyrektor KIS kontynuuje spór z logiką
Wielu dużych podatników, mierząc się z dynamicznymi zmianami asortymentowymi oraz skomplikowaną klasyfikacją towarów, dąży do uproszczenia algorytmów fakturowych. Kluczowym pytaniem podatnika, który wystąpił z wnioskiem o interpretację, było to, czy dobrowolne oznaczanie każdej faktury ustrukturyzowanej w KSeF znacznikiem „mechanizm podzielonej płatności” (MPP) – również w sytuacjach, gdy transakcja nie podlega takiemu obowiązkowi – stanowi jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa podatkowego.
Sprawa może wydawać się oczywista, jednak biorąc pod uwagę ogromny wolumen faktur oraz rewolucję technologiczną związaną z wejściem w życie KSeF, podatnik był zainteresowany potwierdzeniem swojego stanowiska.
Przepisy ustawy VAT przewidują, w jakich sytuacjach adnotacja MPP na fakturze jest obowiązkowa. Nie przewidują natomiast zakazu stosowania tego oznaczenia w przypadkach, gdy obowiązek stosowania MPP nie wystąpi.
Co więcej, z perspektywy fiskusa stosowanie MPP na każdej fakturze (nawet bez obowiązku) może prowadzić do korzyści w postaci częstszego opłacania przez nabywców faktur w mechanizmie podzielonej płatności, co zabezpiecza w najszerszym zakresie rozliczenia w podatku VAT. Oznaczenie faktury MPP w sytuacji braku takiego obowiązku nie szkodzi również w żaden sposób nabywcy – to po stronie sprzedawcy przelana należność dzielona jest pomiędzy rachunek VAT i rachunek podstawowy. Podatnik wychodził więc z założenia, że „co nie zabronione (i nie szkodzi), to dozwolone”.
Dyrektor KIS wydając 19 maja 2026 r. interpretację nr 0112-KDIL1-3.4012.185.2026.1.KM uznał jednak, że logiczna odpowiedź na pytanie zadane w interpretacji będzie zbyt prosta. Jak wskazał:
„Państwa stanowisko, że Spółka „może oznaczać w KSeF każdą fakturę ustrukturyzowaną wskazaniem „mechanizm podzielonej płatności”, także w przypadku, gdy dana transakcja nie jest objęta obowiązkowym mechanizmem podzielonej płatności”, oceniając całościowo jest nieprawidłowe.”
Powyższe zdanie sugeruje, że stosowanie MPP pomimo braku obowiązku jest niedopuszczalne. Organ przecież uznał, że stanowisko podatnika dotyczące możliwości takiego działania jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie stanowiska Dyrektora KIS jest lakoniczne i opiera się o analizę przepisów, które precyzują kiedy powstaje obowiązek oznaczenia faktury MPP. Organ nie wspomina o żadnych okolicznościach, które sprzeciwiałyby się dobrowolnemu stosowaniu tego mechanizmu. Kwintesencją całej interpretacji jest jednak ostatnie zdanie, zgodnie z którym:
„Jednocześnie odnosząc się do sytuacji gdy na fakturze umieszczono adnotację „mechanizm podzielonej płatności” mimo, że takiego obowiązku ustawowego nie ma, należy zauważyć, że przepisy regulujące zakres danych na fakturze określają elementy konieczne do zamieszczenia. Podatnik może oprócz tych elementów zamieścić również inne informacje, co nie stanowi naruszenia przepisów dotyczących wystawiania faktur.”
Zdanie to jest zupełnie sprzeczne z oceną stanowiska Wnioskodawcy, które Organ uznał za nieprawidłowe. Dyrektor KIS ostatecznie potwierdza w interpretacji, że stosowanie MPP na każdej fakturze jest jednak możliwe, ponieważ podatnik może umieścić na fakturze w zasadzie wszystkie możliwe informacje.
Podejście Dyrektora KIS do oceny sytuacji jest zupełnie niezrozumiałe. Organ z nieznanych nikomu powodów stara się nie dopuścić do przyznania oczywistej racji podatnikom, jednocześnie przyznając, że jeśli postąpią w taki sposób, to niczym nie ryzykują. Do podobnej sytuacji dochodziło już historycznie w ramach interpretacji z 27 lipca 2020 r., 0111-KDIB3-1.4012.319.2020.1.KO.
Co więcej, stanowisko to jest sprzeczne z informacjami prezentowanymi w archiwalnym Q&A Ministerstwa Finansów, gdzie wprost wskazano, że:
„Tak, podatnik może umieścić na fakturze informację o MPP, nawet jeśli wartość brutto tej faktury nie przekracza 15 tys. zł. Przepisy regulujące zakres danych na fakturze określają elementy konieczne do zamieszczenia. Podatnik może oprócz nich zamieścić również inne informacje, co nie stanowi naruszenia przepisów „fakturowych”. Również z punktu widzenia kodeksu karnego skarbowego faktura zawierająca, oprócz elementów koniecznych, dodatkowe informacje, nie jest fakturą wadliwą.”
Takie działanie organu narusza powagę instytucji interpretacji indywidualnych i zaufanie do organów podatkowych.
Mimo, że ostatecznie interpretacja pozwala podatnikom działać zgodnie z zaprezentowanym przez nich modelem, to nazwanie ich stanowiska „nieprawidłowym” bez żadnego uzasadnienia pozostawia spory niesmak i zbędne wątpliwości.
Autor: Maciej Czołpiński, Doradca podatkowy nr 14828, ADN Doradztwo Podatkowe
